Authentieke Extra Vierge Olijfolie van Farmer, een wereld van nieuwe en geweldige sensaties

👤 Mijn account

🛒 Winkelmandje

Menu

We willen graag deze Ode aan de Olie van Pablo Neruda, een van de belangrijkste schrijvers van de 20e eeuw, met jullie delen. De beste poëet van de 20e eeuw, in welke taal dan ook, volgens Gabriel García Márquez. In het dagblad «Caballo Verde», zei Pablo Neruda, «Aldus de poëzie waar we naar op zoek zijn… Poëzie die even onrein is als een kostuum,  als een bevlekt lichaam met beschamende visies, met rimpels, commentaar, dromen, waakzaamheid, profetie, liefde- en haatverklaringen, gechoqueerd, ijdel, politieke overtuigingen, ontkennend, overtuigend, controlerend.»

Portada Nuevas odas elementales donde se incluye Oda al Aceite

Voorblad “Nieuwe elementaire oden” waaronder “Ode aan de Olie”

Het prachtige gedicht Ode aan de Olie is terug te vinden in Nieuwe elementaire oden, geschreven in 1956. De reden waarom hij «De Oden» schreef was het voorstel van Miguel Otero Silva, directeur van de Caracas krant «El Nacional», om elke week samen te werken aan een poëzie column. Hij aanvaardde de voorwaarde dat deze samenwerking geen deel zou uitmaken van de literaire bijlage, maar dat deze op de pagina’s gewijd aan kronieken geplaatst zouden worden:

«Zo slaagde ik erin om een belangrijk verhaal over deze periode te publiceren, over de dingen, de ambachten, de mensen, het fruit, de bloemen, het leven, mijn positie, de strijd, dus eigenlijk, over alles wat ik in een enorme cyclische impuls kon omvatten, mijn creatie».

Zonder verdere omhaal, kan u hier het gedicht lezen dat vertelt over de geschiedenis en de schoonheid van olie.

Ode aan de Olie

Dicht bij het gemurmel
het graan, de golven
de wind in de graanstengels

de olijfboom

met zijn zilveren volumes,
sterk afgelijnd,
gedraaid
hart van de aarde;
de sierlijke
olijven
gepolijst
aan de vingers
die de duif
en de slak
zeeblauw maken:
groen,
ontelbaar,
puur
speentjes
van de natuur,
en daar
in
de droge
olijfgaarden
waar
er alleen
blauwe lucht vol krekels
en harde grond
bestaat,
daar groeit
de prestigieuze
perfecte
capsule
van de olijf
gevuld
met zijn gebladerte constellaties vormend:
later
het bottelen,
het wonder,
de olie.

Ik houd
van het thuisland van de olie,
de olijfgaard
van Chacabuco, Chili,
’s ochtends
de platina veren
boomrijk
tegen de bergwanden
van Anacapri,
omhoog,
naar het licht van Italië
de wanhoop van de olijven,
reizend door Europa,
Spanje,
Zwart olijvenmandje
bestrooid door oranjebloesems
zoals door een zeebriesje.

Olie,
verscholen en subliem
onmisbaar in de pan,
patrijsvoetstuk,
hemels ingrediënt voor mayonaise,
zacht en heerlijk
op de salade
en bovennatuurlijk in de hel
van de geheven makreel.
Olie, in onze stem, in
onze kern,
met
intimiteit
zachte kracht
zingend;
de Spaanse taal:
heeft lettergrepen van de olie,
heeft woorden
nuttig en geurig
zoals uw geurige stof.
Niet enkel de wijn zingt,
zo ook de olie,
het leeft in ons met zijn rijpe licht
en tussen de wezens van de aarde
ik verdeel,
olie,
uw oneindige vrede, uw groene essentie,
uw overvolle schatkist
afdalend
naar de bron van de olijfboom.

Vond je het wat? Vergeet geen reactie achter te laten en te delen!
😉 Bedankt voor het lezen!